polski  english 
Narwiański Park Narodowy

Data utworzenia: 1 lipca 1996 r.
Powierzchnia: 7350 ha
Obszar Specjalnej Ochrony Ptaków: Bagienna Dolina Narwi (PBL200001).
Specjalny Obszar Ochrony Siedlisk: Narwiańskie Bagna (PLH200002)


Narwiański Park Narodowy leży w północno-wschodniej części Polski w województwie podlaskim. Obejmuje on bagienną dolinę Narwi pomiędzy Surażem i Rzędzianami, która stanowiła znaczną część utworzonego w 1985 roku Narwiańskiego Parku Krajobrazowego. Rzeka płynie na tym odcinku wieloma korytami, które rozchodzą się i łączą tworząc osobliwy labirynt ekosystemów wodnych i lądowych. Bagna, tereny podmokłe i wody są dominującymi ekosystemami i zajmują ok. 90% obszaru parku. Unikatowy układ hydrograficzny obszaru warunkuje niezwykłe bogactwo flory i fauny. To jedna z najważniejszych ostoi ptaków wodno-błotnych w Polsce i Europie. Na terenie parku dominuje własność prywatna, głównie drobnych rolników. Własność Skarbu Państwa stanowi zaledwie 28% powierzchni parku.

Narwiański Park Narodowy wraz z otuliną jest wyznaczony, jako Obszar Specjalnej Ochrony Ptaków oraz Specjalny Obszar Ochrony Siedlisk w ramach europejskiej sieci Natura 2000. Jako niezwykle cenny obszar wodno-błotny Narwiański Park Narodowy w roku 2002 został wpisany na listę Konwencji Ramsar o obszarach wodno-błotnych mających znaczenie międzynarodowe, zwłaszcza jako środowisko życiowe ptactwa wodnego.

Wielkim walorem bagiennej doliny Narwi jest ornitofauna. Na obszarze Narwiańskiego Parku Narodowego stwierdzono występowanie ponad 50 gatunków ptaków lęgowych związanych z ekosystemami wodno-błotnymi. Spośród nich 19 to gatunki uznawane za zagrożone w skali Unii Europejskiej (wymienione w I Załączniku Dyrektywy Ptasiej). Natomiast 12 gatunków zostało wymienionych w Polskiej Czerwonej Księdze Zwierząt, jako zagrożone w skali Polski. Ponadto 1 gatunek – wodniczkę uznano za kwalifikujący omawiany obszar jako ostoję ptaków o randze europejskiej, zgodnie z kryteriami przyjętymi przez BirdLife International. Narwiański Park Narodowy jest drugim po Biebrzy obszarem najliczniejszego występowania wodniczki na Podlasiu. Na obszarze tym stwierdzono również znaczne liczebności gatunków ptaków wróblowych oraz baka, związanych z siedliskami szuwaru trzcinowego.

Na siedliskach otwartych licznie występują również gatunki ptaków siewkowych, z których najliczniejsze to czajka, rycyk i krwawodziób. Dolina Narwi była ostoją dla tych gatunków ptaków, a poza tym bardzo ważnym miejscem odpoczynku i żerowania ptaków w okresie ich przelotów, zwłaszcza wiosennych. Jest ona rejonem lęgowym ponad 1% populacji europejskiej co najmniej 10 gatunków ptaków, w tym bąka, cyranki, błotniaka stawowego, błotniaka łąkowego, zielonki, kropiatki, derkacza i dubelta, oraz miejscem rozrodu trzech gatunków ptaków zagrożonych wymarciem w skali światowej - bielika, derkacza i wodniczki. W dolinie gnieżdżą się ptaki charakterystyczne dla terenów podmokłych, których egzystencja jest w skali kraju poważnie zagrożona, takie jak świstun, rożeniec, dubelt, batalion, zielonka, wąsatka. Dolina Narwi na obszarze NPN jest jednym z najważniejszych w Polsce lęgowisk ptaków wodno-błotnych, w tym wielu gatunków ginących i zagrożonych, a szereg gatunków spoza grupy zagrożonych posiada nad Narwią jedną ze swoich głównych populacji w kraju.
Projekt sfinansowano ze środków Komisji Europejskiej i Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w ramach programu Life+
Licznik gości: 544765
Strona projektu LIFE Natura 2000 Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej Instytut Biologii Ssaków PAN Biebrzański Park Narodowy Drawieński Park Narodowy Narwiański Park Narodowy Słowiński Park Narodowy Park Narodowy Ujście Warty
Copyright 2012, Wszelkie prawa zastrzeżone, Wykonanie: NEONE