polski  english 
Słowiński Park Narodowy

Data utworzenia: 1 stycznia 1967r.
Powierzchnia: 32744 ha
Obszar Specjalnej Ochrony Ptaków: Ostoja Słowińska (PLB220003)
Specjalny Obszar Ochrony Siedlisk: Ostoja Słowińska (PLH220023)


Słowiński Park Narodowy (SPN) położony jest w środkowej części polskiego wybrzeża, w województwie pomorskim. Swym zasięgiem obejmuje ponad 32,5 kilometrowy odcinek wybrzeża Bałtyku, mierzeję, przymorskie jeziora i rzeki, lasy, torfowiska i łąki. Charakterystyczną cechą tego terenu jest bogactwo skrajnie odmiennych ekosystemów nadmorskich, które rozwijają się w naturalny sposób dzięki bliskiemu sąsiedztwu morza. Osobliwością jezior przymorskich są okresowe wlewy wody morskiej podczas silnych sztormów. Dopływ słonej wody umożliwia zasiedlanie tych terenów dość licznym słonoroślom. W skład SPN wchodzą Jeziora Gardno i Łebsko, które są jednymi z największych jezior w Polsce.

Słowiński Park Narodowy jest wpisany na listę obszarów chronionych Natura 2000 zarówno jako Obszar Specjalnej Ochrony Ptaków jak i Specjalny Obszar Ochrony Siedlisk. W roku 1995 został objęty ochroną w ramach Konwencji Ramsar – o obszarach wodno-błotnych mających znaczenie międzynarodowe, zwłaszcza jako środowisko życiowe ptactwa wodnego. Wchodzi również w skład międzynarodowej sieci rezerwatów biosfery (MaB)

Na obszarze SPN stwierdzono występowanie co najmniej 261 gatunków ptaków (65% awifauny Polski), w tym 184 lęgowych lub prawdopodobnie lęgowych (79% krajowej awifauny lęgowej). Spośród nich 26 to gatunki uznawane za zagrożone w skali Unii Europejskiej (wymienione w I Załączniku Dyrektywy Ptasiej). Na 184 gatunki uznane za lęgowe w XX wieku w Parku 53 z nich jest w różnym stopniu zagrożona wyginięciem w skali Europy. Z tej grupy 2 gatunki są zagrożone w skali globalnej (SPEC 1) – podgorzałka, która gniazdowała w Parku efemerycznie w latach 70-tych oraz derkacz. W Polskiej Czerwonej Księdze Zwierząt znalazło się łącznie 35 gatunków lęgnących się w Parku, przy czym do pierwszych czterech kategorii bezpośredniego zagrożenia (EXP, CR, EN i VU) zaliczono 20 gatunków a pozostałe 15 stanowiły gatunki niskiego ryzyka (NT) lub na razie nie zagrożone (LC). Z gatunków zagrożonych w skali regionalnej (łącznie 79) a nie ujętych na listach europejskich i w Polskiej Czerwonej Księdze Zwierząt na uwagę zasługuje ohar, cyraneczka i błotniak stawowy o ustabilizowanej sytuacji jak również mewa śmieszka, która w przeszłości była gatunkiem bardzo licznym (największe kolonie lęgowe w Polsce) a od połowy lat 80-tych gwałtownie obniża swoją liczebność w Parku. Mimo niekorzystnych zmian w otoczeniu jezior, związanych z sukcesją roślinności, teren SPN stanowi ważne miejsce postojowe dla migrujących łabędzi, gęsi i kaczek. Stwierdzono tutaj regularne koncentracje ptaków wodno-błotnych przekraczające 20 000 osobników. Duże znaczenie dla migrantów ma również pas wybrzeża morskiego o stosunkowo najmniej zmienionych warunkach siedliskowych. Teren Parku stanowi ważną w skali Europy ostoję dla przelotnych gęsi białoczelnej i zbożowej oraz nurogęsi. Obydwa jeziora grupują zimą liczne stada bielaczka oraz łabędzi krzykliwych. Natomiast na torfowiskach gromadzi się do 5000 żurawi.
Projekt sfinansowano ze środków Komisji Europejskiej i Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w ramach programu Life+
Licznik gości: 544767
Strona projektu LIFE Natura 2000 Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej Instytut Biologii Ssaków PAN Biebrzański Park Narodowy Drawieński Park Narodowy Narwiański Park Narodowy Słowiński Park Narodowy Park Narodowy Ujście Warty
Copyright 2012, Wszelkie prawa zastrzeżone, Wykonanie: NEONE